حمايت پيامبر ( ص ) از عمّار كه مطابق روايت مروى از آن حضرت ، ايمان سراسر وجودش را پر كرده بود و در راه حفظ دين و عقيده بارها شكنجه شده و هنوز از روى اخلاص و آگاهى براى دين و ايمان خود تلاش مىكند ، دقيقا بر پايهء همين منطق انجام شد . از سوى ديگر عثمان تلاش كرد تا با نسبت دادن وى به مادرش ، او را مورد سرزنش و تحقير قرار دهد ؛ آنگاه كه خطاب به او گفت : پسر سميه ؛ به كه تعرّض مىكنى ؟ در حالى كه مىدانيم سميه نخستين شهيد اسلام است و در راه حفظ دين و ايمان خود زير شكنجه‌هاى طاقت‌فرساى مشركان قريش جان به جان‌آفرين سپرد . از جهت ديگر ، پيامبر اكرم ( ص ) به هنگام حمايت و دفاع از عمّار به مقام شامخ مادرش ، مجاهد صبور ، سميه شهيد ( ره ) اشاره فرمود . آنجا كه عمّار را خطاب و او را به مادرش منسوب كرد : پسر سميه ؛ ياران من ترا نمىكشند . د . مشاركت پيامبر ( ص ) مسلمانان توان لازم براى ساختن مسجد را داشتند و هيچ گونه نيازى به مشاركت پيغمبر اكرم ( ص ) نبود ، امّا آن حضرت ترجيح داد ، در عمليات ساختمانى مسجد شركت نمايد . همين حضور روحيهء حماسى مسلمانان را برانگيخت و آنان با جديّت و نشاط كار مىكردند . سرودشان اين بود : لئن قعدنا و النبى يعمل لذاك منّا العمل المضلّل از سوى ديگر مشاركت پيامبر ( ص ) به كار ارزش خاصى داد و بدين ترتيب خط كلى شخصيت رهبرى در اسلام را معرفى كرد . اين اقدام حضرت گوياى اين مطلب است كه احساس مسئوليت رهبرى در قبال كار خصوصا زمانى كه در ارتباط با اهداف بلند و مصالح عالى اسلام و مسلمين است ؛ بايد فراتر از امر و نهى باشد . از سوى ديگر رسول خدا ( ص ) مىخواست انسان فروتن و دوستدار مردم